We zijn verguld met de subsidie van 4000 euro uit het Empowerment Fonds van Pride Amsterdam. Dat stelt ons in staat om rond de Sloterplas in Amsterdam Nieuw West op liefst 10 locaties een Pride activiteit te initiëren dan wel organiseren.

 

Onze voorzitter Irene Hemelaar op Facebook:
“Wat doet deze lesbo vandaag op internationale lesbiennedag?
Ik leg de laatste hand aan de Queer Meeting Generations Pubquiz van Stichting Ondersteboven die morgenavond plaatsvindt in als slotakkoord van de maandelijkse Pink Gathering in Nieuw West. Veel Amsterdamse vragen geïnspireerd door Monique Dopperts geweldige boek “Amsterdam, de roze geschiedenis”.
Verder heb ik de OndersteBoven banier klaargezet voor de vrouwenmars die zaterdag de 14e in Stadsdeel Nieuw-West Amsterdam zal plaatsvinden. https://activiteiten.amsterdam.nl/…/vrouwenmars-nieuw…/
We maakten de banier in 2018 voor de PrideWalk in Amsterdam en we droegen hem dat jaar in de parade van Belgrado Pride. In 2022 hing de banier 2 dagen bij Polderheuvel Pride.
De boodschap en de roep om solidariteit voor álle vrouwen is met de explosieve groei van radicaal- en extreemrechtse sentimenten helaas sindsdien alleen maar urgenter geworden.
Loop je ook zichtbaar 🦄🏳️‍🌈  mee? Ik draag dan natuurlijk sowieso mijn gympies met lesbische vlag veters!

“Laten we elkaars cheerleader zijn.”

Half mei gingen Fleur en Mireille aan onze eettafel brainstormen met Alice over een idee voor Corona Pride. Ik schoof aan. Nog voordat we weet hadden dat PrideTV een week ging uitzenden lag er een concept voor 9 uitzendingen Power Vrouwen Hour.

Voor allemaal een uitgelezen kans om bekende talenten in te zetten en sluimerende talenten te ontplooien.

Veel geschaaf, vergaderingen, composities, ontwerpen, filmopnames, editing, interviews en rekenwerk later, beten en we op 26 juli om 14.00 het spits af. Het was spannend én het lukte!

Met mmv Constance, Luna, 20 tafelgasten en 2 pianisten en 5 zangeressen. Met dank aan Stichting OndersteBoven en Pride Amsterdam.

Terugkijken?

Power Vrouwen Hour 26-7 S01E01 Queer: Leve (g)een hokje!

Power Vrouwen Hour 28-7 S01E02 Bi Safe

Power Vrouwen Hour 29-7 S01E03 Vluchten kan niet meer

Power Vrouwen Hour 30-7 S01E04 Zelfbeschikking en Zichtbaarheid

Power Vrouwen Hour 31-7 S01E05 Allies of Pinkwashers?

Irene Hemelaar, voorzitter Stichting OndersteBoven

Beeld (c) Fleur Constandse

Het Power Vrouwen Hour, zendt 5 maal uit op Pride TV Salto tijdens Pride Amsterdam 2020. Door vrouwen, voor iedereen. Motto: Zonder wrijving geen glans. Met de Vlag van de Dag, de Lesbische Lokroep, talkshow over actuele thema’s, optredens en veel meer.

Het Power Vrouwen Hour is een productie van Fleur Constandse, Irene Hemelaar, Alice Wessels en Mireille de Ridder, die ook de presentatie voor haar rekening neemt. Het initiatief wordt gefaciliteerd door Stichting OndersteBoven.

Zondag 26 juli 14-15.00 – Queer – Leve (g)een hokje

Over emancipatie van regenboogvrouwen toen en nu.

Dinsdag 28 juli 13-14.00 – Bi Safe

Over geestelijke en lichamelijke veiligheid

Woensdag 29 juli 16-17.00 Vluchten kan niet meer

Over de toekomst van (inter)nationale solidariteit van en intersectionaliteit bij Pride

Donderdag 30 juli 15-16.00 Zelfbeschikking en Zichtbaarheid

Hoe duidelijk kan of wil ik zijn?

Vrijdag 31 juli 14-15.00 Allies of Pink Washers

Hoe verhouden mensenrechten, kapitalisme (commercie) en solidariteit zich tot elkaar?

Power Vrouwen Hour op Facebook – https://www.facebook.com/pg/powervrouwenhour

Algemeen – Meer over Pride tijdens Corona – https://pride.amsterdam/wp-content/uploads/2017/05/Alternatief-programma-Pride-2020.pdf

Contact (bij voorkeur via whatsapp) – Irene Hemelaar 06 50 567 256

Beeld (c) Fleur Constandse

Wil jij jezelf ook zo graag onderdompelen in je LBQTI-vrouwen community?

Dat kan, want Stichting Stichting OndersteBoven & Luna Lunettes organiseren op zondag 24 mei Meeting Generations – de online quiz!

Meeting Generations is een spel voor LBQTI vrouwen van alle leeftijden. Weet jij wat een zandbakpot is? Van wie is de quote “Iedereen is lesbisch”? Kan jij biseksuele vrouwen zo uit de menigte plukken? Dreun jij met gemak een lijst met lesbische boeken op?

Tijdens Meeting Generations wordt je kennis getest en leer je de verhalen van vrouwen van verschillende leeftijden kennen!

Nu we te maken hebben met coronamaatregelen en een anderhalvemeter samenleving, kunnen we elkaar niet ontmoeten in een café. Maar we kunnen elkaar wel ontmoeten! Doe online mee, leer nieuwe mensen kennen, en kom van alles te weten over de verhalen en ervaringen van andere vrouwen die (ook) op vrouwen vallen.

We leren jou graag kennen! Doe je mee?!

Praktische informatie

– Datum: zondag 24 mei
– Tijd: 15.00 – 17.00 uur
– Locatie: online via Zoom
– Kosten: €3
– Aanmelden: koop je ticket via https://bit.ly/meetinggenerations. Je ontvangt direct een bevestiging. De uitnodiging met link naar de quiz ontvang je ’s ochtends op 24 mei. Kijk je ook je spam even na?

Stichting Ondersteboven werkt aan zichtbaarheid en versterking van LBTQI-vrouwen. Meer informatie vind je hier: https://stichtingondersteboven.nl/.

Meeting Generations wordt mede mogelijk gemaakt door WECF met financiële ondersteuning van de Europese Unie. De volledige verantwoordelijkheid voor de inhoud ligt bij de projectpartners en kan onder geen enkele omstandigheid worden gezien als de visie van de Europese Unie.

Liane de haan

Geachte leden van de Eerste Kamer,

U behandelt momenteel een wetsvoorstel dat lesbische paren die met een zaaddonor een kindje krijgen gelijke rechten geeft als heteroparen die met een zaaddonor een kindje krijgen. Het wetsvoorstel maakt een einde aan de wettelijke discriminatie van lesbische ouderparen en hun kinderen. Ik vraag u om het wetsvoorstel Lesbisch ouderschap zo snel mogelijk aan te nemen.

In Nederland zijn we onze tijd ver vooruit als het gaat om homo-emancipatie en gelijke rechten van paren van het gelijke geslacht. Als directeur van seniorenorganisatie ANBO vind ik het van groot belang dat de kinderen en kleinkinderen van mijn achterban op alle fronten deze gelijke rechten krijgen.

Ouderen hebben vaak een jarenlange strijd geleverd. Strijd met zichzelf, strijd met hun omgeving… en waarom? Gewoon, om te mogen zijn wie je bent! Als ze ouder worden en door omstandigheden naar een verzorginstelling moeten gaan ze vaak letterlijk de kast weer in omdat nog steeds de heteronorm in verzorginstellingen de enige norm is.

Er zijn ook ouderen die nog nooit “uit de kast” zijn gekomen. Ze zitten er nog in, zijn nog getrouwd met iemand van het andere geslacht of net weduwe/weduwnaar en/of gescheiden en durven niet meer voor hun seksuele geaardheid uit te komen. Samen met COC, Vilans en Movisie heeft ANBO daarom het Roze 50+ Consortium opgericht. Van daaruit hebben wij inmiddels aan veel verzorginstellingen het “homo-vriendelijke” keurmerk De Roze Loper kunnen uitdelen.

Kinderen en kleinkinderen van deze ouderen zijn vaak veel verder als het gaat om het omgaan met hun seksuele geaardheid. Er kan getrouwd worden en er is de mogelijkheid om kinderen te mogen krijgen. Alleen….. het is nog niet af. Waarom in dit geval half werk doen??

Dus, leden van de Eerste Kamer, doorpakken, afmaken en nu ECHT voor gelijke behandeling gaan.

Met vriendelijke groet,

Liane den Haan
Directeur- bestuurder ANBO

Zelf een brief sturen? Klik HIER!

Amsterdam, 20 juni 2013

 

Geachte leden van de Eerste Kamer,

Zojuist kreeg ik van mijn oudste dochter van 15 jaar een zelfgemaakte cappuccino. Mijn jongste dochter neemt vrijdag afscheid van de basisschool en ben ik tegenwoordig dus een ‘pubermoeder’. Door het getreuzel met de wetgeving voor lesbische ouders denk ik nu regelmatig terug aan de tijd dat ik met mijn toenmalige vriendin uiting ging geven aan onze kinderwens.

Ik ga terug naar 1997. Wij wilden onze kinderen een stabiele basis geven. Liefdevol, duidelijk, open en veilig. Er was toen helemaal niets geregeld. Niets voor de niet-biologische moeder, niets voor de – ons bekende – donor. Dat voelde niet prettig en we pionierden alles bij elkaar. We speurden op internet naar voorbeelden van afspraken die je als ouders met een donor kon maken. We gebruikten deze voorbeelden om onze eigen afspraken met de donoren vorm te geven. Deze hadden helaas geen enkele juridische status. Je wilt toch dat, als er nare dingen gebeuren, de zaken goed geregeld zijn. Stel je voor dat mijn vriendin een ongeluk zou krijgen? Aan dat soort dingen denk je liever niet, maar je wilt ze toch graag regelen.
De wet die lesbische paren dezelfde rechten geeft als heteroparen is al ruim zeven jaar ‘in behandeling’. Tergend! Mijn familie en vrienden vinden het raar: als je bent getrouwd en je kiest samen voor een kind, je voedt het samen op, ben je dan niet automatisch ouder van het kind? Veel mensen denken dat het gedoe rond de wetgeving rond lesbisch ouderschap te maken heeft met biologisch ouderschap. Dat is niet zo. Ik leg het altijd zo uit: als een man onvruchtbaar is in zijn huwelijk met een vrouw en zij krijgen met behulp van een donor een kind, dan is hij wél automatisch ouder van het kind. Daar is niets biologisch aan. Twee vrouwen in dezelfde situatie, die met behulp van een donor een kind krijgen, die hebben die rechten niet. Dit is ongelijke behandeling. Ik denk aan mijn lesbische en biseksuele vriendinnen, die op dit moment moeder willen worden. Ik hoop dat de wet er zal zijn op het moment dat zij het nodig hebben.Opgelucht waren we dan ook toen we na een paar jaar onze kinderen konden laten adopteren. Dat was een kleine stap vooruit. De adoptieprocedure was duur en spannend. We waren weer pioniers. Onze advocaat zei: “Het hangt van de rechter af hoe wordt omgegaan met de zaak. Je kunt nooit van te voren inschatten. Sommige rechters doen ingewikkeld over donoren die bekend zijn. Soms gaan ze daarover allerlei lastige vragen stellen.” Vreemd. We hadden goede afspraken, maar het was onzeker of de adoptieprocedure vlekkeloos zou verlopen. Dat maakte het stressvol, voor ons en voor de donoren. Op de zitting was onze familie en vriendenkring aanwezig. Gelukkig verliep alles voorspoedig en kregen onze dochters die dag officieel twee ouders. We vierden het met een groot feest.

De wetgeving moet snel worden aangepast aan de werkelijkheid. Dat betekent dat moet worden gekeken hoe mensen in andere situaties dan ‘de hoeksteen’ (man-vrouw-huwelijk), hun kinderen een stabiele, wettelijke basis kunnen geven. Ik denk ook aan mannenstellen, duo-ouders van lesbo’s en homo’s en aan singles die samen een kind opvoeden. Ook zij willen hun situatie goed kunnen regelen!

Geachte leden van de Eerste Kamer, u had dinsdag een hoorzitting, waarvan ik kwaad werd. Ik werd kwaad, omdat een columniste als Dorien Pessers, die steeds weer factfree blijft beweren ‘dat kinderen erg onder de situatie lijden wanneer ze opgevoed worden door lesbische ouders’ weer spreektijd kreeg. Dat terwijl een gerenommeerde onderzoeker zoals Henny Bos, die vele wetenschappelijke onderzoeken heeft gedaan die aantonen dat het goed gaat met de kinderen van lesbische ouders, niet bij jullie aan tafel zat. Ik vind het bovendien bijzonder pijnlijk dat lesbische moeders zelf niet zijn uitgenodigd.

jolanda-kirpensteijn-vrij

Daarom mijn schrijven: omdat ik hoop dat u als Eerst Kamerlid luistert naar de mensen om wie het werkelijk gaat.

Ik hoop dat u als Eerste Kamerlid de juiste keuze maakt vóór gelijke rechten voor lesbische paren. Omdat het recht doet aan alle kinderen in lesbische gezinnen in Nederland en vanwege de voorbeeldfunctie van de senaat. Omdat er helaas nog steeds mensen zijn die gezinnen zoals de onze de rug toe keren. De senaat kan kleur bekennen en laten zien dat ze trots is op de kinderen van lesbische gezinnen.

 

Met vriendelijke groet,

 

Jolanda Kirpensteijn

Voorzitter Stichting OndersteBoven

 Zelf een brief sturen? Klik HIER!

 

 

Indonesia/ Germany/ Switzerland 2012 | 73 min

Anak Anak Srikandi (Indonesie/Duitsland/Zwitserland, 2012, the

Children of Srikandi Collective, 73’)

Anak Anak Srikandi is de eerste film door en over queer vrouwen in Indonesie, het land met de grootste Moslim populatie ter wereld. Acht authentische en poetische verhalen zijn verwoven met het prachtige traditionele Javaanse schaduw poppentheater. Het verhaal gaat over Srikandi, een van de personages van de bekende Indiase epos Mahabharata, welke noch man noch vrouw is. Een mooi verhaal dat ons herinnert aan het feit dat liefde tussen dezelfde geslachten en gender variatie, geen Westerse invloed zijn, maar van oudsher diepgeworteld aspecten uit de Indonesische cultuur zijn. Dit collectieve verzamelwerk overschrijdt de grenzen tussen documentaire, fictie en experimentele film.

Het bijzondere aan deze films is allereerst dat het gemaakt is door een queer vrouwencollectief, dat tegelijkertijd als maker en protagonist optreedt in de film. Deze acht moedige vrouwen geven op bijzondere en creatieve wijze een inkijk in hun persoonlijke leven als lesbisch/bi/queer/trans vrouw in de Indonesische maatschappij.

Gen Silent (VS, 2012, Stu Maddux, 63’)

Gen Silent is een film over oudere GLBT mensen die altijd hebben gestreden voor gelijke rechten met betrekking tot hun genderbeleving en/of seksuele geaardheid. In deze film wordt uitgelicht hoe eenzaamheid en kwetsbaarheid door ouderdom, de angst voor discriminatie en misbruik weer kan toenemen, bijvoorbeeld in bejaardentehuizen en ziekenhuizen. Ook laat de documentaire zien hoe makkelijk LGBT ouderen hierdoor weer terug in de kast kunnen gaan zitten en hoe community de ouderen opvangt door bijeenkomsten voor ze te organiseren.

Twee van de protagonisten zijn een ouder lesbisch koppel, wat nog altijd samen is na vele jaren. Ook zie je dat zij -in tegenstelling tot de andere protagonisten- steun bij elkaar hebben, maar toch bang zijn om het bejaardentehuis in te moeten en dat hun relatie en hun geaardheid hiermee in het geding komt.

Finish Line (VS, 2011, Gina Pei Chi Chen, 13’)

(deel van het interseks programma)

Finish Line is een korte fictie film die gaat over Angeni, een jonge athlete, die ervan droomt om de snelste hardloper ter wereld te worden. Vanwege haal ultra mannelijke verschijning en buitengewone prestaties, wordt ze gedwongen om een test te ondergaan, waarbij kan worden vastgesteld of ze ’echt’ een vrouw is.

Deze film laat goed zien hoe de wrede maatschappelijk normen het eigen lichaamsbeeld kunnen beinvloeden. Wanneer ben je een ‘echte’ vrouw? Deze film sluit goed aan op het actuele thema ‘vrouwen in de sportwereld’, want waarom wordt er altijd getwijfeld aan vrouwen met uitzonderlijke prestaties in de sport?

Thick Relations (VS, 2012, Jules Rosskam, 85’)

Deze documentaire met fictieve elementen verbeeld het leven van een queer gemeenschap in Chicago. Een hechte groep (lesbische/bi/trans) vrouwen die de rode draad door de fragmentarisch opgezette film aangeven, hervinden hun leven na het verlies van een goede vriendin. In plaats van op het verdriet en de periode van rouw te focussen, neemt de film de kijker mee in de diepe (liefdes)verbanden die de vrouwen met elkaar en hun omgeving hebben.

Deze community based film, laat goed de diepere laag zien binnen een hechte lesbische groep vrouwen, door de kijker te laten voelen hoe belangrijk en ondersteunend deze relaties zijn. De verwovenheid tussen liefde, seks, ‘ gekozen’ familie en vriendschap komt goed uit de verf, wat vaak niet het geval is in films over de lesbische gemeenschap. Voor de niet-queer kijker bied deze film begrip en inzicht in een veelal verborgen, maar belangrijke kant van het lesbisch bestaan. Voor de lesbische kijker zal de herkenning van de eigen relaties een belangrijk thema zijn.

Meer op www.TranScreen.nl

van 8 t/m 12 mei in het Ketelhuis en Filmhuis Cavia

 

lesbiconenOnderzoekster bij MOVISIE, schrijfster, trainer, moeder, twitteraar en felle debateerder. Hanneke is een veelzijdige LesbICOONingin die, zelfs bij haar kroningsspeech, haar gevoel voor humor en zelfspot behoudt.  Stichting OndersteBoven is trots op deze Queen Bee van de LBTQ-community.

Hanneke is genomineerd voor haar brede werk als onderzoekster. Vanuit haar werk als projectleider bij MOVISIE werkt Hanneke aan de preventie van suïcidaal gedrag onder LHBT jongeren. Ze ontwikkelde, samen met collega’s Judith Schuyf en Maurits Boote, de website www.iedereenisanders.nl en de handreiking ‘Ik wou dat ik dood was’ in samenwerking met COC Nederland. Ook deed Hanneke verschillende onderzoeken op het gebied van seksuele en gender diversiteit, onder andere naar lesbisch ouderschap en naar geweld tegen lesbische en bi vrouwen. Tenslotte heeft zij de kwestie ‘weigerambtenaar’ op de kaart gezet, toen zij bij haar huwelijk hier zelf tegenaan liep. Kortom, Hanneke Felten zet zich met hart en ziel in voor de LHBTQ-gemeenschap.

De andere twee vrouwen in de top-3, Barbara Barend & Marije Janssen, zijn ook niet de minste LesbICOONen! Kijk naar ons filmpje om meer te zien van hun werk en waarom zij genomineerd zijn!

lesbicoon2013nominees from Stichting OndersteBoven on Vimeo.

Een LesbICOONingin is een vrouw die op de voorgrond treedt en zichtbaar zichzelf is; bij welke letter van ‘de lettersoep’ zij ook past. Zij is een rolmodel voor anderen, is spraakmakend, vernieuwend en zet zich openlijk in voor de emancipatie van lesbische, biseksuele, trans- en queer vrouwen. Eerder gekroonde LesbiCOONinginnen zijn Anya Wiersma, Riek Stienstra en Ellie Lust.